Tibet als vegetariër, het vredelievende land ligt hoog in de Himalaya. In Tibet zie je het Boeddhisme overal: in de vele tempels, kloosters of gewoon op straat. Pelgrims komen vanuit het hele land, lopen dagenlang, vaak honderden kilometers strekkend en knielend op de grond om het geloof te vereren. Maar ook als je spreekt met de Tibetaan voel je het geloof en de goedheid. ‘Doe goed, wees goed, ook voor de medemens en blijf puur en bij jezelf’, is de essentie van hun leven.

Wij kunnen veel van hen leren en zelfs de onderdrukking van China benaderen zij op een positieve manier. Tibet is een land wat je in je hart sluit na je reis en dan hebben we het nog niet eens over de spectaculaire natuur gehad! Spiegelblauwe meren met yaks, immense bergen, kloven en natuurlijk de Mount Everest. Maar hoe is het eigenlijk om als vegetariër door Tibet te reizen? Ervaren reiziger en enthousiaste vegetariër Lisanne vertelt.

tibet als vegetarier

Tibet is eigenlijk onderdeel van China

Officieel is Tibet geen land en een regio van het grote China, al vinden de Tibetanen dat wel. Als je aan China denkt dat kun je het qua eten zo extreem maken als je wilt (lees ook: Reizen door China als vegetariër onmogelijk?) . Kippenklauwen, insecten op een stokje, hotpots met van alles erin, maar gelukkig heb ik tijdens mijn reis in China ook ervaren dat je prima vegetarisch kunt eten. Dus eigenlijk was vooraf mijn hoop op een goed bordje eten in Tibet al groot.

Allereerst: drinken is een must

Veel drinken en dan heb ik het niet over alcohol, want juist dat moet je tijdens je reis vermijden. Alleen Lhasa ligt al op 3600 meter boven zeeniveau en je reist alleen maar hoger. Zo ligt Everest Basecamp, waar je ongetwijfeld ook naar toe wilt, op zo’n 5000 meter op zeeniveau. De eerste dagen in Tibet moet je het echt rustig aan doen, want de hoogte voel je zeker: je bent sneller moe en kunt het eerder benauwd krijgen. Maar ook als je hoger gaat reizen voel je de hoogte. Veel drinken is essentieel: zo’n 3 tot zelfs 5 liter per dag. Is dat lastig? Nee, je voelt dat je lichaam veel vocht nodig heeft. Ik kon een anderhalve liter fles in één tuig zo naar achteren drinken en had continue dorst. Merk je dat je niet zo’n dorst hebt, dan adviseer ik je om toch door te drinken. Met veel drinken voorkom je hoogteziekte en dat wil je niet hebben (eerste tekenen zijn misselijkheid en hoofdpijn). Ongetwijfeld zal er tijdens je reis eens een kopje yakthee aangeboden worden, gemaakt van theebladeren, boter van de yak en zout. Probeer het eens, al moet ik eerlijk bekennen dat ik het niet zo lekker vond.

Soms mocht ik de keuken in lopen en heb ik de pannen opengetrokken en gezegd bij een pan rijst “yes please” en bij verschillende groentes “this, yes” en een grote “yes” bij een schaal tofu.

Boeddhisme en vlees eten

Het gerucht dat Tibetanen helemaal geen vlees eten, is niet waar. De reden waarom ze af en toe vlees eten, is anders dan hier in Nederland. Een gids vertelde mij dat hij nooit vis at en veel Tibetanen doen dat niet. ‘Waarom niet?’, vroeg ik. De gids vertelt: ‘nou, als ik een yak slacht dan sterft er één wezen, maar van een yak kan een heel gezin dagenlang eten en de huid gebruiken we ook. Als ik een vis slacht dan sterft er ook één wezen, maar met een vis kun je maar een persoon voeden. Dus daarom eet ik geen vis.’ Een duidelijk verhaal, als je een leven moet ontnemen dan liever dus zo volgens de gids. Toch zijn er wel stromingen binnen het Boeddhisme waar geen vlees en vis wordt gegeten en ook veel monniken eten geen vlees.  Dus zeg ik tijdens mijn reis ‘ik ben vegetariër’, dan werd ik totaal niet gek aangekeken. Het enige probleem was wel, ik spreek geen Tibetaans en geen Chinees. 😉

De heilige bijbel: mijn briefje

Ook tijdens mijn reis in Tibet, net zoals in China, was mijn vertaling (zoals hieronder) heilig. Accepteer dat je de taal niet spreekt en weinig Tibetanen Engels kunnen. En als ze het al kunnen, dan gaat het slechts om een paar woordjes. In Tibet ben ik weinig menukaarten tegen gekomen in het Engels. Alleen in de grotere steden. Dus als jij je kunt laten verrassen met de garantie dat nergens vlees of vis in zit, bereid je dan voor op elke dag smullen!

 

我是一个素食者,我不吃任何肉类食物,谢谢
Oftewel: Ik ben vegetariër, ik eet geen vlees en ook geen vis. Dankjewel!

 

Print deze vertaling uit en neem hem mee op reis. Let wel, het kan zijn dat je net bij een restaurantje bent waar de kok alleen Tibetaans kan lezen (en dus geen Chinees), maar toch heb ik mij wederom met dit briefje weer altijd gered. Wat mij wel opviel was dat Tibetanen erg bescheiden zijn. Oké, met dit briefje weten zij nu dat je geen vlees of vis wilt. Maar wat moeten ze dan voor je brengen? Ze willen je namelijk vaak niet een dure rekening bezorgen en zijn nog steeds bescheiden. Soms mocht ik de keuken in lopen en heb ik de pannen opengetrokken en gezegd bij een pan rijst “yes please” en bij verschillende groentes “this, yes” en een grote “yes” bij een schaal tofu. Maar door deze ervaring ook handig om bij bovenstaande vertaling deze er ook bij te printen:

 

米饭 = rijst土豆 = aardappelen
蔬菜 = groente豆腐 = tofu
鸡蛋 = ei
蘑菇 = paddenstoel

 

Zo geef je een beetje een richtlijn aan de kok wat voor jou allemaal prima is en kunnen zij hier iets van maken.

tibet als vegetarier

Eten is delen

In Tibet is eten delen, normaal gesproken bestel je een bak rijst en krijg je daarbij allerlei verschillende schaaltjes met groente, paddenstoelen, ei of tofu. Dat Tibet hoog ligt zegt, niet dat er niets te krijgen is. Veel wordt vanuit China naar Tibet gebracht en alles is goed betaalbaar. En natuurlijk eet je alles met stokjes.
In Tibet kom je ook vaak vegetarische restaurants tegen dus dat maakt het nog makkelijker. Ook enkele keren ben ik een soort van hotpot tegengekomen. Je krijgt een grote pan en daarin doen ze van alles: groentes, tofu, aardappelen en een sausje.  Deze pan deel je uiteraard met je andere reizigers en met stokjes vis je er alles uit en eet je het met rijst. Heerlijk was het, kijk maar!

 

Tibet combineren met China

Veel mensen combineren hun reis met een stukje China, vaak met Chengdu. Wat je dan absoluut moet proberen is de traditionele hotpot, maar dan in de vegetarische variant (dus juist: laat je briefje zien). Je sluit aan aan een ronde tafel en midden in de tafel loopt een grote pan met bouillon te pruttelen. Je krijgt allerlei groentes, tofu, aardappelen en paddenstoelen, dat gooi je in de pan en met stokjes vis je het er weer uit. Heerlijk!tibet als vegetarier

Reiziger en vegetariër Lisanne heeft van haar hobby haar werk gemaakt. Ze werkt voor Riksja Travel en vindt het leuk om haar ervaringen te delen op De Reizende Vegetariër. Deze post is niet gesponsord.

Geïnspireerd door Tibet, maar nog geen tijd of geld om naar dit bijzondere land af te reizen? Maak eens een lekker Aziatisch recept. Kom je alvast in de sfeer ;-).

Over de auteur

Lisanne Sas

Lisanne is dol op reizen, maar wil ook laten zien dat als je als vegetariër ook prima de wereld kan zien. Oké, soms is het even zoeken of kom je in verwarrende situaties terecht, maar dat is ook het mooie van reizen toch? Ze deelt graag haar tips en ervaringen. Verder is ze enorme fan van haar backpack. ‘Als ik hem alleen al zie, heb ik hem al zin om in te pakken en op reis te gaan …”.

Gerelateerde berichten

één antwoord

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.